Uplastycznianie termiczne Buny S

Uplastycznianie termiczne Buny S. Jednym z najtrudniejszych problemów, jakie trzeba było rozwiązać przed wprowadzeniem Buny S na rynek handlowy na dużą skalę, było zagadnienie uplastyczniania jej. Surowa Buna S, taka jaką się otrzymuje po koagulacji i odwodnieniu, jest materiałem dość sztywnym i z tego Powodu trudnym do obróbki. Można ją uplastycznić za pomocą długotrwałego walcowania na stosowanych obecnie walcach, wymaga to jednak zużycia dużej ilości , czasu i energii. Wprawdzie można by skrócić czas walcowania dodając odpowiednie plastyfikatory, lecz wywarłyby one bardzo ujemny wpływ na własności ostatecznego produktu. W roku 1937 Hagen odkrył metodę zmniejszania wielkości cząsteczek Buny S, znaną pod nazwą degradacji termicznej względnie termicznego rozkładu. Metoda ta została zastosowana przede wszystkim w Niemczech, gdzie w pewnym okresie czasu była jedyną znaną metodą uplastyczniania Buny S umożliwiającą stosowanie jej na dużą skalę. Skrawki Buny S rozkłada się na rusztach warstwami określonej, stałej grubości i wprowadza do pieca, gdzie materiał poddaje się ogrzewaniu w obecności powietrza lub tlenu. [przypisy: styropian izoterm , sposoby usuwania zanieczyszczeń wód , bloczki gipsowe ]

Powiązane tematy z artykułem: bloczki gipsowe sposoby usuwania zanieczyszczeń wód styropian izoterm