Chlorek wapniowy oraz kwas octowy

Najpierw dodaje się chlorku wapniowego, a następnie kwasu octowego i wody. Chlorek wapniowy oraz kwas octowy doprowadza się w taki sposób, aby wywołać krążenie cieczy. Stwierdzono, że koagulacja lateksu Buny S3 nie zawsze przebiega zadowalająco, jeśli użyje się tylko chlorku wapniowego, i że w pewnych wypadkach trzeba dodawać również chlorku sodowego. Użycie samego tylko chlorku wapniowego powoduje w niektórych wypadkach to, że Buna S3 w stanie mokrym nie posiada dostatecznej wytrzymałości i rwie się podczas obróbki na maszynie Foudriniera. Skoagulowany lateks przechodzi następnie na maszynę Foudrinierą, (maszyna papiernicza) o długości 17 lub 18 m oraz 2,2 m szerokości. Continue reading „Chlorek wapniowy oraz kwas octowy”

Koagulacja

Zbiornik do lateksu o pojemności 30 m3, zaopatrzony jest w poziome mieszadło zapobiegające osiadaniu fenylo-f-naftyloaminy. Żadnych mieszanek z lateksu nie sporządza się. Po opuszczeniu ostatniego reaktora materiał jest jednorodny, własności zaś jego – jednolite. Koagulacja. W oddziale koagulacji znajdują się trzy pionowe zbiorniki, o pojemności 30 m3 każdy. Continue reading „Koagulacja”

Uplastycznianie termiczne Buny S

Uplastycznianie termiczne Buny S. Jednym z najtrudniejszych problemów, jakie trzeba było rozwiązać przed wprowadzeniem Buny S na rynek handlowy na dużą skalę, było zagadnienie uplastyczniania jej. Surowa Buna S, taka jaką się otrzymuje po koagulacji i odwodnieniu, jest materiałem dość sztywnym i z tego Powodu trudnym do obróbki. Można ją uplastycznić za pomocą długotrwałego walcowania na stosowanych obecnie walcach, wymaga to jednak zużycia dużej ilości , czasu i energii. Wprawdzie można by skrócić czas walcowania dodając odpowiednie plastyfikatory, lecz wywarłyby one bardzo ujemny wpływ na własności ostatecznego produktu. Continue reading „Uplastycznianie termiczne Buny S”

Azot doprowadzano do reaktora pod cisnieniem 3 at

Azot doprowadzano do reaktora pod ciśnieniem 3 at. Po ogrzaniu mieszaniny wprowadzano acetylen z taką szybkością, aby pod wpływem ciepła reakcji temperatura podniosła się do 230°C przy ciśnieniu 20 at; temperatura reakcji nie może przekroczyć 240nC. Czas reakcji wynosił 8 godzin, okres całkowitego cyklu produkcyjnego – 12 godzin; na jeden mol fenolu ulegało zaabsorbowaniu 1,3 -7- 1,5 mola acetylenu. Teoretyczne zużycie acetylenu powinno wynosić 165 m3, istotne jednak jego zużycie wynosiło 180 m3. Doprowadzanie zbyt dużych ilości acetylenu uniemożliwiało usuwanie produktu z autoklawu. Continue reading „Azot doprowadzano do reaktora pod cisnieniem 3 at”